Wrigley Field

Wrigley Field było stadionem baseballowym w Los Angeles i prezentowało hiszpańską architekturę z dwunastopiętrową wieżą biurową oraz zegarem widocznym z boiska. Obiekt oferował miejsca siedzące dla 22 000 widzów, rozmieszczone na dwóch poziomach rozciągających się od bazy domowej do słupków faulu oraz trybuny na prawym polu zewnętrznym.

William Wrigley Jr. wybudował stadion w 1925 roku, zanim obiekt Chicago Cubs otrzymał tę samą nazwę. Był to pierwszy obiekt sportowy noszący tę nazwę i pozostawał ważnym miejscem w południowej Kalifornii do połowy XX wieku.

Między 1945 a 1956 rokiem koncerty Cavalcade of Jazz sprowadzały do obiektu artystów takich jak Dinah Washington i Count Basie. Te wydarzenia przyciągały publiczność z całego regionu i uczyniły stadion centralnym miejscem muzyki na żywo w mieście.

Obiekt posiadał dwa poziomy rozciągające się od bazy domowej do słupków faulu oraz dodatkowe trybuny na prawym polu zewnętrznym. Układ zapewniał dobre widoki z wieży i z większości miejsc siedzących na boisko.

Obiekt był gospodarzem serialu telewizyjnego Home Run Derby i przez 35 lat utrzymywał rekord największej liczby home runów w jednym sezonie. Ten wynik uczynił stadion preferowanym miejscem rozgrywek z wieloma długimi uderzeniami.

Lokalizacja: Los Angeles

Założenie: 29 września 1925

Architekci: Zachary Taylor Davis

Oficjalne otwarcie: 29 września 1925

Pojemność: 22000

Współrzędne GPS: 34.00750,-118.26611

Najnowsza aktualizacja: 13 grudnia 2025 o 19:45