Coronado, Wulkan na Isla Smith, Zatoka Kalifornijska, Meksyk.

Coronado to stratowulkan o wysokości 474 m na Isla Coronado, wyspie długiej na 7 km u wybrzeży półwyspu Kalifornijskiego, niedaleko Bahía de los Ángeles. Stożek, zbudowany głównie z bazaltu i andezytu, zajmuje północny kraniec suchej, ubogo porośniętej wyspy. Krater szczytowy ma około 200 m średnicy.

Coronado to stratowulkan zbudowany głównie z bazaltu i andezytu, na północnym krańcu wyspy Coronado. Jego krater szczytowy ma około 200 m średnicy. Ostatnią aktywność gazów i pary odnotowano w 1539 roku, a w 1895 roku wzrosła aktywność fumarol.

Wyspa jest niezamieszkana, ale jej wody przyciągają odwiedzających: w 1940 roku biolog morski Ed Ricketts i pisarz John Steinbeck zbierali organizmy strefy pływowej u Coronado i w Bahía de los Ángeles na potrzeby The Log from the Sea of Cortez. Od końca lat 90. lokalne grupy przy wsparciu zagranicznym realizują plan zarządzania i ochrony wysp zatoki wobec presji rybołówstwa i turystyki.

Dotarcie tam wymaga podróży łodzią z wybrzeżnych miast w Baja California, przy czym warunki w dużej mierze zależą od pogody i stanu morza. Odwiedzający powinni być przygotowani na nieprzewidywalne warunki oceaniczne i planować wizyty tylko w okresach stabilnych.

Wyspa jest niezamieszkana i zamieszkuje ją siedem gatunków gadów, m.in. chuckwalla kolczasta (Sauromalus hispidus) i grzechotnik plamisty (Crotalus mitchellii). W 1940 roku Ed Ricketts i John Steinbeck włączyli Coronado i Bahía de los Ángeles do swojej wyprawy badawczej w Zatoce Kalifornijskiej, opisanej w The Log from the Sea of Cortez.