La Campana, Kompleks archeologiczny w Villa de Álvarez, Meksyk.

La Campana to kompleks archeologiczny w pobliżu Colima z strukturami piramidalnymi, obszarami mieszkalnymi, polami do gry w piłkę i podziemnymi komorami zorganizowanymi według przemyślanego planu urbanistycznego. Stanowisko wykazuje celowe rozmieszczenie różnych stref funkcjonalnych, które razem działały jako centrum urbane.

La Campana powstała jako osada fazy Capacha około 1500 r. p.n.e., a w okresie klasycznym (200–900 n.e.) stała się największym przedhiszpańskim ośrodkiem ludnościowym zachodniego Meksyku, z rozkwitem między 700 a 900 rokiem. Hiszpanie dotarli na to miejsce w 1524 roku, gdy nazywało się Almoloyan. Formalne uznanie nastąpiło w 1917 roku za sprawą inżyniera José Maríi Gutiérreza, który sporządził plan części budowli; dr Miguel Galindo Velasco rozpoczął badanie jednego z budynków w 1922 roku.

Pierwotna nazwa stanowiska brzmiała Almoloya; Hiszpanie, którzy dotarli tu w 1524 roku, zapisali ją jako Almoloyan, miejsce źródeł. Mieszkańcy mówili po nahuatl oraz językami uto-azteckimi, takimi jak cora, huichol i tepehuán. Odkryte tu groby szybowe i ofiary ceramiczne należą do fazy Capacha, około 1500 r. p.n.e.

Stanowisko znajduje się na północ od Colima i jest dostępne transportem publicznym lub taksówką z miasta. Odwiedzający powinni sprawdzić lokalne warunki i wymagania dostępu przed zaplanowaniem wizyty.

Kompleks posiada zaawansowany system odwodnienia opadów deszczu, który ujawnia wysoki poziom starożytnego planowania urbanistycznego. Budynki zostały celowo zbudowane z materiałów wybranych, aby wytrzymać trzęsienia ziemi.