Dry Creek Archeological Site, Stanowisko archeologiczne w pobliżu Healy, Alaska, Stany Zjednoczone

Stanowisko archeologiczne Dry Creek to miejsce archeologiczne koło Healy na Alasce zawierające odrębne warstwy gleby ułożone nad osadami glacjalnymi. Te warstwowe pozostałości dają wgląd w starożytne wzorce zaludnienia w głębi Alaski.

C. E. Holmes odkrył stanowisko w 1973 roku; główne wykopaliska nastąpiły w późnych latach 70., a dalsze badania w latach 90. Zostało wpisane do Krajowego Rejestru Miejsc Historycznych w 1974 roku i uznane za Narodowy Pomnik Historyczny w 1978 roku. Warstwowe osady sięgają od około 11 000 lat temu do 2600–1400 p.n.e.

Dwie najstarsze warstwy stanowiska, datowane na 8500–9000 p.n.e., zawierały technologię mikrolitów i grociki chindadn związane z kompleksem Nenana, podczas gdy młodszy komponent dostarczył grocików z nacięciami. Kości zwierzęce wskazują na obróbkę owcy Dall, wapiti i bizona stepowego, co sugeruje zmieniające się praktyki łowieckie.

Dostęp publiczny do stanowiska jest ograniczony i chroniony na mocy przepisów federalnych i stanowych. To ograniczenie ma na celu ochronę materiałów archeologicznych przed uszkodzeniami i grabieżą.

Najstarszy komponent, datowany na 8500–9000 p.n.e., dostarczył ponad 3500 artefaktów, głównie odłupków kamiennych. Wśród nich jest narzędzie do skrobania z trójkątną główką o wymiarach 31 na 16 milimetrów. Stanowisko ma też jedno z nielicznych w głębi Alaski znalezisk naciętych grotów pocisków, z najmłodszego komponentu (2600–1400 p.n.e.).