Gates of the Arctic Wilderness, Narodowy obszar dzikiej przyrody w północnym paśmie Brooks, Alaska

Gates of the Arctic Wilderness to rozległy obszar ze stromymi górami, dolinami lodowcowymi i tundrą położony na północ od Koła Podbiegunowego. Region charakteryzuje się odsłoniętymi grzbietami górskimi, wolnie płynącymi wodami i otwartymi równinami bez dróg ani oznakowanych ścieżek.

Gates of the Arctic otrzymało status pomnika narodowego 1 grudnia 1978 roku, a w 1980 roku, po uchwaleniu Alaska National Interest Lands Conservation Act, stało się parkiem narodowym i rezerwatem. Ta sama ustawa objęła około 85% parku i rezerwatu, 7 167 192 akrów, dodatkową ochroną jako Gates of the Arctic Wilderness.

Anaktuvuk Pass, osada Iñupiatów, leży wewnątrz parku, a dziesięć społeczności strefy zamieszkania poza jego granicami — m.in. Alatna, Allakaket, Ambler, Bettles, Hughes, Kobuk, Shungnak i Wiseman — polega na zasobach parku w zdobywaniu pożywienia i utrzymaniu. Polowanie na potrzeby własne miejscowych mieszkańców wsi jest dozwolone w parku narodowym, a polowanie sportowe tylko w rezerwacie, z licencjami i pozwoleniami.

Obszar nie ma dróg ani utrzymywanych szlaków, więc odwiedzający muszą zorganizować transport lotniczy z Fairbanks lub dostęp przez Autostrądę Dalton. Wymagane jest doświadczenie w podróżach na terenie dzikim i umiejętności samodzielnej nawigacji oraz kempingu.

Nazwa pochodzi od dwóch szczytów flankujących źródła North Fork rzeki Koyukuk, które działacz ochrony przyrody Bob Marshall nazwał „Gates of the Arctic” podczas eksploracji regionu w 1929 roku. Obszar dziczy sąsiaduje z Noatak Wilderness; razem tworzą największy zwarty obszar dziczy w Stanach Zjednoczonych.