Portage Glacier, Lodowiec w Lesie Narodowym Chugach, Alaska

Lodowiec Portage opada z gór Kenai między ciemnymi skalistymi zboczami i kończy się jasnoniebiesko-białą ścianą lodu nad wodami jeziora Portage. Jego powierzchnia jest pocięta grzbietami i szczelinami, a u podstawy lodu po obu stronach leżą ciemne odłamki skalne. Lodowiec ma 7,5 km długości i leży w Chugach National Forest, 6 km na zachód od Whittier.

Nazwę Portage Glacier po raz pierwszy zapisał w 1898 roku Thomas Corwin Mendenhall z U.S. Coast and Geodetic Survey, od szlaku przenoski między Prince William Sound a Turnagain Arm. Wieki wcześniej lodowiec wypełniał całą 23-kilometrową dolinę Portage i był połączony z tym, co dziś stanowi pięć osobnych lodowców. Do początku XX wieku jego czoło leżało na zachodnim krańcu jeziora Portage; w latach 1939–1950 cofał się o 140–160 metrów rocznie wskutek cielenia.

Centrum Zwiedzających Begich Boggs prezentuje wystawy o lokalnej faunie i ekosystemach regionu. Odwiedzający poznają, jak trzęsienie ziemi z 1964 roku zmieniło krajobraz i nadal wpływa na ten obszar.

Od maja do września odwiedzający mogą dotrzeć do lodowca jednogodzinnymi wycieczkami łodzią lub wędrówką szlakiem Portage Pass Trail. Zalecane są wodoodporne ubrania, ponieważ warunki pogodowe przy jeziorze mogą się szybko zmieniać.

Do początku XX wieku czoło lodowca znajdowało się na zachodnim krańcu jeziora Portage. W latach 1939–1950 cofało się o 140–160 metrów rocznie, gdy koniec lodowca przesunął się z twardego podłoża do jeziora i tracił masę przez cielenie. Od 1999 roku, gdy czoło osiągnęło znów stały grunt na wschodnim krańcu jeziora, tempo cofania znacznie spadło.