Very Long Baseline Array, Sieć interferometrów radiowych w Socorro, Nowy Meksyk, Stany Zjednoczone

Very Long Baseline Array to sieć dziesięciu radioteleskopów rozmieszczonych w Stanach Zjednoczonych, które działają razem jako jeden instrument astronomiczny. Każda stacja ma antenę paraboliczną o średnicy 25 metrów i budynek kontrolny, który odbiera i przetwarza sygnały z kosmosu.

Budowę VLBA rozpoczęto w lutym 1986 roku i ukończono w maju 1993 roku, a całkowity koszt wyniósł około 85 milionów dolarów. Pierwsza obserwacja astrometryczna z użyciem wszystkich dziesięciu anten odbyła się 29 maja 1993 roku. Macierz jest finansowana przez National Science Foundation i obsługiwana przez National Radio Astronomy Observatory w Socorro w Nowym Meksyku.

Nazwa sieci jest często skracana do VLBA, a jej dziesięć stacji rozciąga się od Hawajów po Wyspy Dziewicze. Astronomowie ubiegają się o czas obserwacyjny i mogą dołączyć Green Bank Telescope, Very Large Array oraz Effelsberg w Niemczech, tworząc konfigurację High-Sensitivity Array. Dane są zapisywane na dyskach twardych i przewożone do Socorro w Nowym Meksyku do przetworzenia.

Stacje znajdują się w odległych obszarach, aby uniknąć zakłóceń od sygnałów radiowych, i często wymagają długiej jazdy, żeby do nich dotrzeć. Obiekty zazwyczaj nie są dostępne dla publiczności, ale niektóre okazjonalnie organizują dni otwarte lub oferują tablice informacyjne.

Sygnały z poszczególnych anten są rejestrowane na dyskach twardych i transportowane do centrali, gdzie są synchronizowane za pomocą zegarów atomowych. Ten proces pozwala tworzyć obrazy o rozdzielczości około 50 razy ostrzejszej niż w przypadku teleskopu kosmicznego Hubble'a.