Diamond Head, Krater wulkaniczny w Honolulu, Stany Zjednoczone

Diamond Head to wygasły krater wulkaniczny w Honolulu na hawajskiej wyspie Oahu, wznoszący się 232 metry nad poziom morza. Szlak na szczyt prowadzi przez kilka oświetlonych tuneli i wspina się po stromych betonowych schodach do otwartej platformy widokowej z widokiem na linię brzegową i miasto.

Armia amerykańska nabyła teren w 1904 roku i zbudowała bunkry oraz posterunki obserwacyjne wzdłuż krawędzi krateru, by bronić portu w Honolulu. Te instalacje pozostały w użyciu podczas II wojny światowej, a później otwarto je dla publiczności jako szlak turystyczny.

Hawajczycy nazywają górę Lēʻahi, prawdopodobnie od lae (cypel) i ʻahi (tuńczyk), od grzbietu o kształcie płetwy grzbietowej tuńczyka. W kraterze od 1969 roku odbywały się Diamond Head Crater Festivals, jednodniowe koncerty gromadzące ponad 75 tys. osób na występy Grateful Dead, Santany i Journey.

Wspinaczka trwa około 30 do 40 minut i wymaga umiarkowanej kondycji fizycznej, gdyż ścieżka jest miejscami stroma i nierówna. Ochrona przeciwsłoneczna i obfita ilość wody są niezbędne, ponieważ większość trasy oferuje niewiele cienia.

W kraterze od 1969 roku odbywały się Diamond Head Crater Festivals, które gromadziły ponad 75 000 osób na koncertach Grateful Dead, Santany i Journey; sprzęt wwożono i wywożono helikopterem. Hawajska pieśń Kaimana Hila Charlesa Kinga z 1916 roku jest odą do tej góry.