Nabukelevu, Góra wulkaniczna na wyspie Kadavu, Fidżi

Nabukelevu to wulkan na wyspie Kadavu, którego szczyt wznosi się na wysokość 805 metrów nad poziomem morza w południowo-zachodniej części wyspy. Jego struktura składa się z kilku domów lawowych z andezytu, które charakteryzują ten krajobraz.

Nabukelevu jest najmłodszym wulkanem w plio-plejstoceńskim łańcuchu wysp wulkanicznych związanych z nieczynną już strefą subdukcji. Datowano cztery holoceńskie epizody erupcyjne: 246 ±70 p.n.e., 318 ±40 n.e., 1224 ±50 n.e. i 1630 ±50 n.e., przy czym ostatni odpowiada erupcji około 1660 roku. Erupcje te wytworzyły przepływy piroklastyczne i tefrę; udokumentowano też lawiny gruzowe o objętości od 10 do 100 mln m³ materiału.

Nabukelevu leży na tradycyjnym terytorium wiosek Kadavu, a obok nazwy lokalnej używana jest też nazwa Mount Washington. Starodrzew na jego zboczach i miejsce lęgowe petrela obrożnego są wymienione jako ważne dla kraju w Strategii i Planie Działań na rzecz Bioróżnorodności Fidżi, dlatego góra liczy się zarówno w krajowym planowaniu ochrony przyrody, jak i w życiu wiosek.

Nabukelevu leży w południowo-zachodniej części wyspy Kadavu, a liczący 2900 hektarów obszar ważny dla ptaków Nabukelevu jest wyznaczony wokół góry. Szczyt wznosi się na 805 m, więc trzeba zaplanować cały dzień pieszo i zabrać wodę; teren to starodrzew bez wyznakowanej sieci szlaków. Dostęp uzgadnia się przez wioski na Kadavu, a do przejścia przez ziemie zwyczajowe potrzebny jest miejscowy przewodnik.

Nabukelevu jest najmłodszym wulkanem w łańcuchu plio-plejstoceńskim związanym z nieczynną już strefą subdukcji. Cztery erupcje holoceńskie datowano na 246 ±70 p.n.e., 318 ±40 n.e., 1224 ±50 i 1630 ±50; towarzyszyły im lawiny piroklastyczne i tefra. Lawiny gruzowe pozostawiły 10–100 mln m³ materiału.