Takuu Atoll, Odległy atol w Regionie Autonomicznym Bougainville, Papua Nowa Gwinea

Atol Takuu to pierścień płytkiej rafy w kolorze bladobeżowym i jasnoniebieskim, otaczający ciemnoniebieską lagunę, z kanałem przecinającym rafę w lewym dolnym rogu. Krawędź jest najwęższa u góry i rozszerza się w prawo. Atol składa się z około 13 niskich wysp na wschodzie i jednej na północnym zachodzie; większość mieszkańców żyje na Nukutoa, a największą wschodnią wyspą jest Takuu.

Takuu nazywało się dawniej Tauu, a także Mortlock Island lub Marqueen Island. Kontakt z Europejczykami nastąpił w połowie XIX wieku, a pieśni i opowieści atolu pochodzą w dużej mierze z czasów przed tym spotkaniem. W 2006 roku cyklon uderzył w wyspy, a w grudniu 2008 roku trzy dni fal przypływu zmyły kuchnie, zalały domy i zniszczyły kilka kościołów.

Polinezyjscy mieszkańcy Takuu mówią językiem takuu, zaliczanym do języków elliceańskich razem z nukuoro, kapingamarangi i sikaiana. Na Nukutoa główna ulica służy jako marae do ceremonii rytualnych, a chaty kryte strzechą stoją w rzędach o niemal stykających się okapach. Wiele pieśni powstałych przed kontaktem z Europejczykami w połowie XIX wieku opowiada o podróżach między wyspami; taniec zajmuje 20–30 godzin tygodniowo.

Jedyny statek zaopatrzeniowy, Atoll Queen, przybija sporadycznie; w 2001 stał sześć miesięcy na remoncie i społeczności zabrakło żywności. Przejazd trzeba załatwić z dużym wyprzedzeniem i zabrać własne zapasy, bo na atolu brakuje towarów i usług.

Główna ulica Nukutoa służy też jako marae, otwarte miejsce obrzędów. Tradycyjne domy kryte strzechą stoją wzdłuż niej w rzędach tak ciasno, że okapy niemal się stykają; palmy kokosowe to jedyne drzewa na wyspach.