Pukematekeo, Szczyt w górach Waitakere, Nowa Zelandia
Pukematekeo to wzgórze o wysokości 336 metrów w Waitākere Ranges, najdalej na północ wysunięty szczyt Parku Regionalnego Waitākere Ranges. Jest pozostałością wschodniego komina wulkanu Waitākere z miocenu, zbudowaną z nachylonych potoków andezytu i wulkanicznych litarenitów. Sekwencja o miąższości 100 metrów zawiera co najmniej 11 cienkich potoków andezytu poprzecinanych osadami piroklastycznymi i tufami lapilli.
Na Pukematekeo znajdowało się pā ludu Te Kawerau ā Maki, jedno z nielicznych znanych pā w głębi Waitākere Ranges. W latach 1885–1888 Ebenezer Gibbons prowadził tartak kauri i kolejkę od podnóża wzgórza do stacji Swanson; jej trasę wykorzystano później jako Tram Valley Road. Rada miejska Auckland kupiła okoliczne ziemie od osadników w 1926 roku na mocy Public Works Act, aby utworzyć rezerwat lasu kauri, a dostęp drogowy pojawił się 10 czerwca 1939 roku wraz z przedłużeniem Scenic Drive między Waiatarua i Swanson.
Nazwa Pukematekeo to maoryjski opis geograficzny określający to wzgórze jako ostatnie w paśmie Waitākere. Wzgórze leży w tradycyjnym rohe iwi Te Kawerau ā Maki i było miejscem jednego z nielicznych znanych pā tego iwi w głębi pasma.
Dotarcie na szczyt wiąże się z wędrówką przez połączone systemy szlaków, które rozgałęziają się od Scenic Drive. Spacer jest umiarkowanie dostępny, ale odwiedzający powinni spodziewać się nierównych ścieżek i stromych odcinków.
Szczyt pełni funkcję międzyrzecza zasilającego dwa oddzielne systemy rzeczne: rzeka Kumeu płynie na północ, podczas gdy strumień Cassel płynie na wschód w Henderson Creek. Ta rola hydrologiczna czyni lokalizację centralną dla ekosystemu regionalnego.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 94 833 współtwórców z całego świata.