Cieśnina Cooka

Cieśnina Cook Strait to przejście morskie między Wyspą Północną i Wyspą Południową Nowej Zelandii, łączące Morze Tasmana na północnym zachodzie z południowym Oceanem Spokojnym na południowym wschodzie. W najwęższym miejscu przejście mierzy około 22 kilometry i oddziela dwie główne wyspy kraju.

Holenderski żeglarz Abel Tasman wpłynął w te wody w 1642 roku, początkowo sądząc, że to zatoka. Kapitan James Cook zidentyfikował przejście między dwiema wyspami w 1770 roku i nadał mu swoje imię.

Tradycyjna nazwa Te Moana-o-Raukawa pochodzi z języka maoryskiego i nawiązuje do rodzimej rośliny rosnącej po obu stronach cieśniny. Obecnie podróżni doświadczają tej drogi morskiej głównie na pokładzie promów, gdzie mieszkańcy i turyści regularnie przepływają między wyspami.

Usługi promowe kursują codziennie między Wellington na południowym krańcu Wyspy Północnej a Picton na Wyspie Południowej. Przeprawy trwają około trzech godzin i przewożą samochody, pasażerów oraz ładunki w niemal każdych warunkach pogodowych.

Pod dnem cieśniny biegną podmorskie kable i linie wysokiego napięcia, które przenoszą energię elektryczną i telekomunikację między dwiema wyspami. Te połączenia utrzymują sieć elektryczną i internet w całym kraju.

Wysokość nad poziomem morza: 0 m

Współrzędne GPS: -41.22944,174.48306

Najnowsza aktualizacja: 12 grudnia 2025 o 19:08