Kahurangi National Park, Park narodowy na Wyspie Południowej, Nowa Zelandia

Park Narodowy Kahurangi leży w północno-zachodniej części Wyspy Południowej, od rzeki Buller koło Murchison po podnóże Farewell Spit. Żadna forma terenu nie dominuje: pasma górskie, przełomy rzeczne, podniesione penepleny i kras z jaskiniami i łukami sąsiadują ze sobą, a jego sekwencja skalna jest najbardziej zróżnicowana spośród wszystkich obszarów chronionych kraju.

Obszar chroniony został ustanowiony w 1996 roku, rozszerzając ochronę na naturalny krajobraz i stanowiska archeologiczne w regionie. Obszar był ogniskiem osadnictwa ludzkiego przez wiele wieków, szczególnie wzdłuż linii brzegowej.

Kahurangi znaczy w te reo Māori mniej więcej „cenna własność”. Od około 1380 roku Māori osiedlali się na wybrzeżu, zostawiając pā na nadmorskich grzbietach i middens przy ujściach rzek, jak Whakapoāi (Heaphy River), gdzie polowano na moa, kekeno i kurī. Ngāti Tūmatakōkiri sprawowali mana whenua od początku XVII do początku XIX wieku.

Dostęp od zachodu prowadzi wyłącznie drogą New Zealand State Highway 60 przez przełęcz Tākaka Hill Saddle, jedyne utwardzone przejście przez Wharepapa / Arthur Range. Szlak Heaphy Track liczy 78,4 km przez park, a liczący 87 000 ha Tasman Wilderness Area w jego sercu nie ma ścieżek ani ludzkich budowli.

W kotlinie Oparara znajdują się wapienne łuki i jaskinie, m.in. Oparara Arch, w krajobrazie krasowym obejmującym też najdłuższy system jaskiń Nowej Zelandii. Tasman Wilderness Area w sercu parku zajmuje 87 000 ha i nie ma tam szlaków ani ludzkich budowli.