Tapuae-o-Uenuku, Szczyt górski w Paśmie Kaikōura Interior, Nowa Zelandia

Tapuae-o-Uenuku to najwyższy szczyt pasma Inland Kaikōura na Wyspie Południowej Nowej Zelandii, wznoszący się na 2 885 metrów. Góruje nad dolinami rzek Waiau Toa / Clarence i Awatere i jest widoczny z Mount Ruapehu, ponad 340 km dalej.

James Cook dostrzegł szczyt w lutym 1770 roku i według przekazów nazwał go Mount Odin, choć nazwa ta pojawiła się w gazetach i na mapach znacznie później. W 1849 roku Edward John Eyre, wicegubernator New Munster, i William John Warburton Hamilton podjęli pierwszą europejską próbę wejścia i zawrócili niedaleko poniżej wierzchołka.

Nazwa Tapuae-o-Uenuku tłumaczy się z māori jako „ślad tęczy”, ale zwykle uznaje się, że upamiętnia wodza Tapuaenuku. Starszą pisownię Tapuaenuku, którą można odczytać jako „wlec nogami”, usunięto z map z powodu obraźliwego znaczenia. Miejscowi skracają nazwę góry do „Tappy”.

Szczyt leży w Inland Kaikōura Range: woda na zboczu południowo-wschodnim spływa do Waiau Toa / Clarence, a po stronie północno-zachodniej do dopływów Awatere. Doliną tej ostatniej rzeki biegnie Awatere Valley Road, dająca dostęp do podejść pod górę. Na południowym zachodzie wznosi się nieco niższy Mount Alarm (2877 m).

Edmund Hillary trenował na tej górze podczas II wojny światowej z Royal New Zealand Air Force, zanim dokonał później wspinaczki na Mount Everest. To doświadczenie wspinaczki pomogło rozwinąć umiejętności, które przygotowały go do jego przyszłych sukcesów w alpinizmie.