Lake Ruataniwha, zbiornik retencyjny (Canterbury, Nowa Zelandia)

Lake Ruataniwha to sztuczne jezioro o powierzchni 3,4 kilometra kwadratowego w przełomie rzeki Ōhau, spiętrzone 240-metrową zaporą ziemną ze skarpami żwirowymi, której koroną biegnie State Highway 8. Ma około 4,5 kilometra długości, niski trawiasty brzeg i wzgórza w tle; przelew z trzema zasuwami (Gate 22) może odprowadzać 4900 metrów sześciennych na sekundę.

Jezioro utworzyło Ministry of Works w latach 1977–1981 w ramach Upper Waitaki Power Project, przegradzając przełom rzeki Ōhau; rzekę skierowano innym korytem w sierpniu 1980, a jezioro oficjalnie otwarto 24 kwietnia 1982. Nazwa pochodzi od Ruataniwha Station, dużej stacji owczej, której część kupiono pod założone w 1968 roku miasteczko Twizel.

Nazwa pochodzi od stacji Ruataniwha, owczarskiego gospodarstwa kupionego pod miasto Twizel; Ruataniwha był maoryskim wodzem, który utonął, gdy w XII wieku zatonęła łódź Arai-te-uru w pobliżu Moeraki. Jezioro to jeden z głównych torów wioślarskich Nowej Zelandii: dziesięć torów, miejsce dla 600 łodzi i 2000 zawodników, około pięciu dużych regat rocznie.

Tor wioślarski ma dziesięć torów i zaplecze dla 600 łodzi i 2000 zawodników; budynek kontroli regat mieści punkt pierwszej pomocy, pokój badań antydopingowych, a na piętrze pomieszczenia dla sędziów. Dojazd prowadzi ulicą Max Smith Drive, nazwaną na cześć inżyniera, który doprowadził do powstania toru. Jezioro gości średnio pięć dużych regat rocznie.

Jezioro nosi nazwę po stacji Ruataniwha, dużym gospodarstwie owczym kupionym pod miasto Twizel; Ruataniwha był maoryskim wodzem, który utonął, gdy w XII wieku w pobliżu Moeraki zatonęła łódź Arai-te-uru. Tor wioślarski wytyczono przed napełnieniem jeziora na polecenie inżyniera Maxa Smitha, który przeszedł na wcześniejszą emeryturę po sporze o finansowanie budynku regatowego.