Solander Islands, Grupa wysp w Cieśninie Foveaux, Nowa Zelandia.
Wyspy Solander to grupa trzech erodowanych wulkanicznych wysepek na Cieśninie Foveaux u wybrzeża Nowej Zelandii. Główna wyspa wznosi się około 330 metrów nad morze i obejmuje około 120 hektarów lądu.
Kapitan James Cook po raz pierwszy dostrzegł te wyspy 11 marca 1770 i nazwał je na cześć szwedzkiego przyrodnika Daniela Solandera. Nadanie nazwy nastąpiło podczas jego wyprawy eksploracyjnej do regionu.
Nazwy māori Hautere i Pukekohu łączą te wyspy z lokalnym wodzem Ngāti Kurī i szczytem głównej wyspy. Lokalna nomenklatura ujawnia znaczenie tego miejsca dla iwi.
Dostęp wymaga specjalnych pozwoleń i sprzyjających warunków pogodowych, ponieważ silne wiatry i prądy oceaniczne często wpływają na ten obszar. Odwiedzający powinni przygotować się na trudne warunki na wodzie.
W latach 1808-1813 pięciu europejskich bezdomnych przetrwało na tych odległych wyspach, co stanowi najdłuższy okres osadnictwa ludzkiego. Ich historia pokazuje, jak ludzie radzili sobie w życiu w jednym z najbardziej odizolowanych miejsc.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 60,000 współtwórców z całego świata.
