Nowozelandzkie Wyspy Subantarktyczne

Wyspy subantarktyczne Nowej Zelandii obejmują pięć grup wysp na południowych wodach charakteryzujących się stromymi klifami, gęstymi lasami i otwartymi łąkami. Obszary te są wpisane na listę światowego dziedzictwa ze względu na ich znaczenie ekologiczne.

Europejscy odkrywcy dokumentowali te wyspy w latach 1800 i następnie ustanowili czasowe operacje polowania na foki i wieloryby. Gdy ustały działania komercyjne, ich odległa lokalizacja pozwoliła krajobrazowi i faunie się odbudować.

Wyspy mają szczególne znaczenie dla tych, którzy badają i chronią rzadką faunę, z dostępem dla odwiedzających ostrożnie zarządzanym. Doświadczenie zobaczenia zwierząt, które nie istnieją nigdzie indziej, tworzy głębokie połączenie z tymi izolowanymi ekosystemami.

Dostęp wymaga specjalnych zezwoleń i autoryzowanych operatorów turystycznych, ponieważ indywidualne wizyty na tych chronionych obszarach nie są dozwolone. Podróż obejmuje rejsy łodziami do odlegych lokalizacji, gdzie warunki pogodowe mogą się szybko zmienić.

Wyspy te są domem jednej z największych na świecie kolonii królowych albatrosa, ptaków, które mogą żyć ponad 50 lat. Żółtookie pingwiny lęgowe tutaj należą do najrzadszych gatunków pingwinów na świecie.

Współrzędne GPS: -50.75000,166.10400

Najnowsza aktualizacja: 7 grudnia 2025 o 11:04