Kediri Old Bridge, Most historyczny w Kediri City, Indonezja

Stary Most Kediri rozpościera się na 160 metrów przez Rzekę Brantas, łącząc różne obszary miasta z jezdnią o szerokości około 6 metrów. Struktura jest zaprojektowana, aby obsługiwać ruch pieszych i pojazdy, funkcjonując jako praktyczne przejście dla codziennego ruchu po mieście.

Holenderski rząd kolonialny 16 maja 1854 roku zlecił budowę kamiennego mostu na drodze Surabaya–Madiun, zastępującego drewnianą przeprawę o długości 600 stóp. Prace zaczęto w 1855 roku, ale wstrzymano w 1861 po problemach z fundamentami i przekroczeniu budżetu. Projekt żelazny inżyniera Sytze Westerbaana Muurlinga rozstrzygnięto przetargiem w 1865, a most otwarto 18 marca 1869. W 1912 podniesiono pomost o 1,5 metra po erupcji Kelud w 1901.

Mieszkańcy nazywają go Jembatan Lama; od 24 grudnia 2018 roku jest chronionym zabytkiem, a ruch tranzytowy przeniesiono na sąsiedni most Brawijaya. Nadal przejeżdżają przez niego jednoślady od wschodu i przechodzą piesi, a rano i późnym popołudniem korzystają z niego uczniowie i handlarze z targu. Miłośnicy historii regularnie prowadzą kampanie na rzecz jego ochrony, częściowo dlatego, że porzucone niedopałki papierosów wielokrotnie podpalały drewnianą warstwę pomostu.

Od 24 grudnia 2018 ruch przeniósł się w dużej mierze na most Brawijaya kilka metrów na północ, a Stary Most jest obecnie zabytkiem dostępnym tylko dla pieszych i pojazdów dwukołowych jadących od wschodu. Jest wąski, więc najlepiej przechodzić pieszo. Drewniane warstwy pomostu zapalały się od wyrzucanych papierosów, dlatego nie pal na moście.

Drewniany pomost mostu kilkakrotnie zapalił się od niedopałków papierosów wyrzucanych byle gdzie, co skłoniło miłośników lokalnej historii do działań na rzecz jego konserwacji. Żelazna konstrukcja przetrwała wielką powódź, która nawiedziła Kediri dziesiątki lat temu. Od 2018 roku most jest zabytkiem, dostępnym tylko dla pieszych i pojazdów dwukołowych od wschodu.