Park Narodowy Jeziora Manyara, Park narodowy między jeziorem Manyara a Wielką Doliną Ryftową, Tanzania.

Park Narodowy Jeziora Manyara to obszar chroniony o powierzchni 325 km² w północnej Tanzanii, głównie wąski pas między ścianą ryftu Gregory'ego na zachodzie a alkalicznym jeziorem Manyara na wschodzie. Jezioro zajmuje około 230 km² parku i jest płytkie, osiągając maksymalnie 3,0 m głębokości przy pełnym stanie. W pobliżu bramy rosną lasy figowców i mahoń zasilane wodami gruntowymi, a u podnóża ściany ryftu rośnie las akacjowy.

Od lat dwudziestych w rejonie jeziora Manyara polowano, początkowo w kontrolowanym obszarze łowieckim. W 1957 roku teren stał się rezerwatem zwierzyny, a w 1960 parkiem narodowym; w 1974 roku do południowego krańca dodano około 550 ha. W 1981 roku UNESCO objęło szerszy obszar rezerwatem biosfery.

Park sąsiaduje z Mto wa Mbu, wsią, której nazwa w suahili znaczy „komarzy potok”. Masajska nazwa emanyara oznacza euforbię, lecz źródła nie odnoszą jej do tego jeziora. Odwiedzający mijają korytarz Kwa Kuchinja, gdzie kilka wsi zajmuje tereny przemierzane przez wędrujące zwierzęta.

Park leży 126 km na południowy zachód od Arushy, około półtorej godziny jazdy samochodem, i jest też dostępny z Babati, stolicy regionu Manyara; lotnisko Lake Manyara jest w pobliżu. Dostęp kształtują dwie pory deszczowe: krótkie deszcze od listopada do grudnia i długie od marca do maja, przy czym kwiecień jest najwilgotniejszy — 161 mm w 19 dni deszczowych. Lipiec, sierpień i wrzesień są najsuchsze, z około 1 mm opadów. Sąsiednie wyżyny są chłodniejsze i bardziej deszczowe niż brzeg jeziora.

Płytka woda jeziora przyciąga czasami ponad milion małych flamingów, przyciąganych przez glony rozwijające się w słonych płytkich wodach. Odwiedzający mogą również zauważyć 670 różnych roślin kwitnących w parku, liczba niezwykle wysoka jak na tak niewielki obszar.