Aldabra, Atol UNESCO w Seszelach.

Aldabra to atol na Oceanie Indyjskim złożony z czterech głównych wysp otaczających centralną lagunę z rafami koralowymi, lasami mangrowymi i łąkami traw morskich. Płytkie wody i izolowana lokalizacja stworzyły samodzielny system, w którym życie rozwinęło się w bardzo szczególny sposób.

Arabscy żeglarze nazwali atol Al-Hadra lub Al-Khadra z powodu surowego, spieczonego słońcem środowiska, a portugalscy nawigatorzy odwiedzili go w 1511 roku. W połowie XVIII wieku stał się zależny od francuskiej Reunionu, skąd wyprawiano się po żółwie olbrzymie; w 1810 roku przeszedł w ręce brytyjskie. W 1888 roku założono osadę, a po „aferze Aldabra” lat 60., która udaremniła planowaną bazę RAF, Royal Society wydzierżawiło atol w 1970 roku, a Seychelles Islands Foundation przejęła zarządzanie w 1979 roku.

Nazwa Aldabra pochodzi prawdopodobnie od arabskiego al-Khadra, „Zielona”, od wody laguny; portugalskie mapy z XVI wieku nazywały ją Ilha Dara. Atol nie ma stałej ludności, tylko personel rezerwatu, naukowców i kilku rybaków, a od 2016 roku dwunastu mieszkańców. Na wyspie Picard zachowały się ruiny osady z 1888 roku: kaplica zbudowana wśród drzew badamier, zbiorniki na wodę, dwuizbowe więzienie i cmentarz chińskich robotników.

Dociera się tu łodzią z Mahé, około 1120 km na północny wschód, i tylko za zgodą Seychelles Islands Foundation, która zarządza atolem; odwiedzający pozostają na pokładzie i schodzą na ląd z strażnikami rezerwatu. Nie ma powierzchniowej wody słodkiej ani żadnej infrastruktury poza stacją badawczą na wyspie Picard. Pływy o wysokości dwóch–trzech metrów i prądy ponad 11 km/h w Grande Passe między Picard a Polymnie wyznaczają godziny zejścia na ląd.

Atol jest domem dla największej populacji żółwi olbrzymów w regionie, zwierząt, które żyją przez dziesięciolecia i kształtują charakter wysp. Te stworzenia znajdują się prawie nigdzie indziej na Ziemi, co czyni to miejsce ich najważniejszym schronieniem.