Park Narodowy Isalo, Park narodowy w Ihorombe, Madagaskar

Park Narodowy Isalo chroni jurajski masyw piaskowcowy ciągnący się prawie 100 km z północy na południe, przekształcony przez erozję w kaniony o głębokości do 200 m, góry o płaskich szczytach i ruiniforme skalne żebra. Zajmuje około 81 540 hektarów między rzekami Malio i Menamaty, na wysokości od 510 do 1268 m. Jego jasnożółte, beżowe i szare ściany piaskowca wznoszą się nad suchą złotą trawą.

Park został ustanowiony parkiem narodowym w 1962 roku i przeszedł pod władzę Parków Narodowych Madagaskaru w 1997 roku. Ta zmiana sformalizowała ochronę terenu dla przyszłych pokoleń.

Bara, tradycyjnie nomadzi hodujący zebu, żyją wokół masywu; w parku znajdują się ich miejsca pochówku oraz starsze groby Sakalava. Nazwa Isalo określa też zerodowany masyw piaskowcowy, którego „runiforme” kształty wzięły nazwę od francuskiego „ruine”.

Odwiedzający muszą zorganizować wycieczki przewodnika w mieście Ranohira, ponieważ niezależna eksploracja nie jest dozwolona. Szlaki wahają się od krótkich spacerów dziennych do wielodniowych treków w zależności od kondycji fizycznej i zainteresowań.

Park jest domem dla 77 gatunków ptaków, w tym madaskarskiego kosa skalnego Bensona, razem z 14 gatunkami lemurów i roślinami, które dostosowały się szczególnie do środowiska piaskowcowego. Ta różnorodność odzwierciedla sposób, w jaki izolowane plato tworzy własny ekosystem.