Thimlich Ohinga, Stanowisko archeologiczne w hrabstwie Migori, Kenia.

Thimlich Ohinga to kompleks kamiennych ruin w hrabstwie Migori w Kenii, na łagodnie opadającym wzgórzu. Główna zagroda ma mury o grubości 1–3 m i wysokości 1–4,2 m, zbudowane z nieobrobionych bloków bazaltu i kamieni ułożonych bez zaprawy; gęsto upakowane kamienie zazębiają się. Jajowate mury przecinają się w zakrzywiony, zygzakowaty sposób z przerywanymi przyporami, a teren obejmuje korytarze, małe zagrody i okrągłe zagłębienia, w których stały domy.

Thimlich Ohinga udokumentował w latach 60. XX wieku Neville Chittick, ówczesny dyrektor British Institute of History and Archaeology in East Africa, a badacze National Museums of Kenya rozpoczęli tam prace w 1980 roku. W 1981 roku obiekt wpisano jako kenijski pomnik narodowy pod nową nazwą, zastępującą Liare Valley. Osadnictwo przebiegało falami: ludność mówiąca językami bantu poprzedzała grupy nilockie, a między XV a XIX wiekiem społeczności mieszkały w obrębie murów i je naprawiały. Ostatnie rodziny opuściły miejsce w pierwszej połowie XX wieku, gdy administracja kolonialna zaprowadziła spokój, i przeniosły się na pojedyncze gospodarstwa ogrodzone wilczomleczem.

W języku dholuo „Thimlich” oznacza „przerażająco gęsty las”, a „Ohinga” – „wielką fortecę”. W 1981 roku miejsce to zostało wpisane jako Pomnik Narodowy pod tą nazwą, zastępując „Liare Valley”. W pobliżu północno-wschodniej strony głównego ogrodzenia w powierzchni skalnej wyryta jest plansza do gry podobnej do mankali, znanej lokalnie jako ajua.

Miejsce najlepiej zwiedzać z lokalnym przewodnikiem, który może wyjaśnić różne części murów i ich cel. Noś solidne buty i przeznacz czas na spokojny spacer wokół struktur.

Thimlich Ohinga jest największym z 138 stanowisk z kamiennymi zagrodami w rejonie jeziora Wiktorii, które łącznie obejmują 521 kamiennych budowli. W głównej zagrodzie po stronie północno-wschodniej w skalną powierzchnię wcięto planszę do gry podobnej do mankali, zwanej lokalnie ajua. Żużel żelazny, dysze i przedmioty żelazne znalezione w częściowo otoczonym murem obszarze obok głównej zagrody dowodzą, że wytapiano tu żelazo. Znalezione na stanowisku importowane szklane paciorki wskazują na udział w sieciach handlu dalekosiężnego.