Park Narodowy Salonga, Park narodowy w Basenie Konga, Demokratyczna Republika Konga.
Park Narodowy Salonga to rozległa rezerwat leśny w dorzeczu Konga z sieciami rzek, mokradłami i naturalnymi polanami rozrzuconymi na jego terenie. Krajobraz zmienia się między gęstym lasem a bardziej otwartymi obszarami kształtowanymi przez wodę.
Rezerwat zaplanowano w latach 40. XX wieku jako rezerwat ścisły dla zachowania resztki lasu równikowego, a w 1956 roku utworzono park narodowy Tshuapa. Dekret prezydenta Mobutu Sese Seko z 1970 roku nadał mu obecne granice i nazwę Salonga, głównie aby ocalić bonobo i słonia leśnego. W 1984 roku UNESCO wpisało park na listę światowego dziedzictwa; w 1999 roku trafił na listę zagrożonego dziedzictwa, a w 2021 roku z niej usunięto.
W parku żyją dwie grupy: Iyaelima, jego ostatni mieszkańcy, oraz Kitawaliści, sekta religijna, która osiedliła się tam wkrótce po jego utworzeniu. Wioski Iyaelima służą jako posterunki straży, a wokół nich zagęszczenie bonobo jest najwyższe, ponieważ Iyaelima ich nie polują. Kitawaliści uprawiają ziemię metodą wypalania, ścinają drewno na opał i czółna oraz zbierają miód.
Dostęp do parku jest możliwy tylko łodzią przez szlaki rzeczne, ponieważ nie ma dróg. Odwiedzający powinni przygotować się na długie czasy podróży i wilgotne warunki przez cały rok.
Park dzieli na dwa bloki korytarz o szerokości około 40 km, wyłączony z jego granic, w którym znajdują się osiedla ludzkie strefy Monkoto i wsie zbudowane dla wysiedleńców z parku. Sektor południowy zamieszkują Iyaelima, a ich wsie służą jako posterunki straży; zagęszczenie bonobo jest tam najwyższe, ponieważ Iyaelima na nie nie polują.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 341 współtwórców z całego świata.