Cahora Bassa

Zbiornik Cahora Bassa rozciąga się na 292 kilometry wzdłuż rzeki Zambezi i zajmuje powierzchnię 2739 kilometrów kwadratowych przy średniej głębokości 21 metrów. Spiętrzana woda leży w szerokiej dolinie między skalistymi wzgórzami i tworzy liczne zatoczki oraz mniejsze ramiona.

Portugalia rozpoczęła budowę zapory w 1969 roku i ukończyła zbiornik w 1974, na krótko przed końcem panowania kolonialnego. Zalanie gruntownie zmieniło krajobraz i uczyniło niedostępnymi duże obszary wzdłuż rzeki.

Nazwa pochodzi od pobliskiego miejsca Kebrabasa, gdzie niegdyśороги blokowały przejście przez rzekę. Rybacy dostosowali swoje metody po zalaniu i teraz łowią małe ławicowe ryby przywiezione z innych wielkich jezior.

Odwiedzający powinni przygotować się na trudny teren i ograniczony dostęp do wielu części brzegu. Łodzie często stanowią najlepszy sposób przemieszczania się po wodzie i dotarcia do odległych zatoczek.

Pięć generatorów przy zaporze wytwarza 2075 megawatów energii elektrycznej, przesyłanej przez 1400-kilometrową linię energetyczną do Republiki Południowej Afryki. Obiekt ten jest klasyfikowany jako największa elektrownia wodna w południowej Afryce.

Lokalizacja: Cahora-Bassa District

Współrzędne GPS: -15.66667,31.83333

Najnowsza aktualizacja: 5 grudnia 2025 o 23:31