Zapora Gariep, Zapora betonowa i elektrownia wodna w Norvalspont, Republika Południowej Afryki

Zapora Gariep to betonowa konstrukcja hybrydowa grawitacyjno-łukowa na rzece Orange, wysoka na 88 m i długa w koronie na 914 m, zbudowana z około 1,73 mln m³ betonu. Ponieważ przełom był zbyt szeroki na pełny łuk, przyczółki grawitacyjne obejmują łuk środkowy. Po lewej opada przelew o pięciu ukośnych korytach, a rząd prostokątnych filarów tworzy łuk na licu. W elektrowni pracują cztery turbiny po 90 MW.

Oddana do użytku w 1971 roku jako zapora Hendrik Verwoerd, zbudowana przez francuską firmę Dumez w przełomie u wejścia do doliny Ruigte. Po apartheidzie 4 października 1996 roku zmieniono jej nazwę na Gariep, od khoekhoeńskiego słowa oznaczającego „rzekę”. Zbiornik zasila tunel Orange-Fish, który kieruje wodę do Great Fish River i prowincji Eastern Cape.

Nazwa Gariep pochodzi z języka khoekhoe i oznacza rzekę. Budowla otrzymała tę nazwę w 1996 roku w ramach szerszych zmian w kraju.

Zapora leży około 5 km na wschód od Norvalspont, jakieś 48 km na północny wschód od Colesberg, a korona znajduje się na wysokości około 1300 m n.p.m. Mur ma 914 m długości i 88 m wysokości, warto więc zarezerwować czas na przejście całej jego długości. Na południowym brzegu zbiornika, w Oviston, znajduje się wlot tunelu Orange-Fish.

Cztery turbiny o mocy 90 MW są zdalnie sterowane z Gauteng, dlatego elektrownia przy zaporze działa bez obsługi na miejscu. Woda zużyta przez generatory płynie dalej Oranje do zapory Vanderkloof. Robotnicy budujący zaporę mieszkali w osadzie tuż poniżej niej, Oranjekrag, dziś miasteczku Gariepdam.