Igreja de Nossa Senhora do Rosário dos Pretos, Kościół barokowy w dzielnicy Cidade Alta, Natal, Brazylia.

Igreja de Nossa Senhora do Rosário dos Pretos to kościół barokowy z eliptycznym planem piętra złożonym z dwóch przecinających się brył, pokazujący zakrzywione fasady z dzwonnicami na tle białych ścian. Wnętrze podąża za tą formą geometryczną, przy czym główna nawa i główna kaplica mają różne rozmiary.

Według historyka Câmara Cascudo kościół ukończono między 1713 a 1714 rokiem, co czyni go drugą najstarszą świątynią katolicką w Natalu. Służył bractwu Nossa Senhora do Rosário dos Pretos, kultowi szerzonemu wśród zniewolonych Afrykanów w kolonialnej Brazylii. Cascudo wspomina też o cruzeiro, przydrożnym krzyżu, wzniesionym przed kościołem. Rząd stanowy wpisał go do rejestru zabytków i odrestaurował w 1988 roku, przywracając mu pierwotny wygląd.

Kościół założyło bractwo poświęcone Nossa Senhora do Rosário, patronce zniewolonych Afrykanów; kult ten rozprzestrzenił się w Brazylii także tam, gdzie populacja niewolników była niewielka, jak w Rio Grande do Norte. Historyk Câmara Cascudo odnotowuje, że przed kościołem wzniesiono cruzeiro, przydrożny krzyż, zgodnie z zwyczajem sertões.

Kościół znajduje się w pobliżu dzielnicy Ribeira w górnej części miasta i odprawia regularne nabożeństwa. Odwiedzający powinni wiedzieć, że eliptyczny kształt budynku tworzy niezwykłe poczucie przestrzeni, które staje się widoczne po wejściu do środka.

Plan piętra łączy dwie elipsy o różnych rozmiarach, przy czym większa zawiera główną nawę, a mniejsza główną kaplicę. Ten matematyczny projekt był rzadkim wyborem architektonicznym w momencie ukończenia budowli.