Lajedo de Soledade, Stanowisko archeologiczne w Apodi, Brazylia

Lajedo de Soledade to odsłonięcie wapienia o powierzchni 3 km² w basenie Potiguar, w Apodi, Rio Grande do Norte. Jego wąwozy i jaskinie, takie jak ravina do Urubu i ravina do Leon, kryją malowidła naskalne i skamieniałości z plejstocenu. Skała, należąca do formacji Jandaíra, powstała około 90 milionów lat temu pod płytkim morzem.

Podłoże wapieniowe uformowało się około 90 milionów lat temu, kiedy płytkie morza pokrywały region, tworząc największe odsłonięcie wapienia w Basenie Potiguar. Wykopaliska w latach 1990 odkryły szczątki kopalnych olbrzymich leniuchów i gigantycznych pancerników z znacznie późniejszych okresów.

Malowidła powstały w 30 miejscach lajedo, a ryciny w 26, wykonane opuszkami palców, gałązkami, prymitywnymi pędzlami, patyczkami ochry lub węgla i odbitymi dłońmi. Przeważa czerwień, żółć i czerń są rzadkie. Większość to czyste znaki graficzne, trudne do odczytania; figury zwierzęce są nieliczne. Wąwozy nie były stałym miejscem zamieszkania, bo zalewa je pora deszczowa, co wspiera hipotezę o ceremonialnym użyciu.

W porze deszczowej wąwozy są zalewane, więc zwiedzanie jest możliwe tylko w niektórych miesiącach; warto sprawdzić to przed wyjazdem. Teren leży na Chapada do Apodi, około 80 km od Mossoró; Fundação dos Amigos do Lajedo de Soledade, która się nim opiekuje, przyjmuje 600–700 zwiedzających miesięcznie i prowadzi rezerwacje dla maksymalnie 2000 osób. Przydadzą się zakryte buty na nierównym wapieniu i woda.

Wykopaliska paleontologiczne ujawniły szczątki megafauny plejstoceńskiej, w tym olbrzymich leniuchów i pancerników, pochowanych pod warstwami skał. Te odkrycia pokazują, że duże zwierzęta i populacje ludzkie dzieliły ten region przez długie okresy.