Church of Our Lady of Guia, Portugalski kościół kolonialny w Lucena, Brazylia.

Kościół Matki Boskiej z Guii to budynek kościoła w Lucenie z masywnych murów kamiennych i drewnianych elementów ułożonych w prostokątnym układzie zgodnie z tradycjami kolonii portugalskiej. Budynek wykazuje cechy konstruktywne i proporcje typowe dla świętych struktur z tego okresu kolonialnego.

Karmelici, którzy przybyli do Paraíby w 1591 r., rozpoczęli budowę kościoła pod koniec XVI wieku; przechodził on różne fazy budowy. W 1763 r. został rozebrany i piętnaście lat później odbudowany dzięki staraniom brata Manuela de Santa Teresa. Od 1866 r. był przebudowywany i przez pewne okresy stał opuszczony; około 1877 r. kościół i otoczenie stały się kolonią dla migrantów z sertão. Później został odrestaurowany według projektu Fundacji Kulturalnej stanu Paraíba.

Nazwa nawiązuje do Marii jako opiekunki, odzwierciedlając głęboką religijną oddaność społeczności. Mieszkańcy nadal spotykają się tu do modlitwy i obchodów, utrzymując żywe praktyki duchowe sięgające pierwszych czasów kolonialnych.

Kościół stoi na płaskowyżu niecały kilometr od rzeki Soé, w pobliżu dystryktu Costinha. Dociera się tu łodzią z Cabedelo albo drogami stanowymi PB-008, PB-025 i PB-019 przez Lucenę. Teren wokół płaskowyżu jest nierówny, więc zaplanuj czas na dojście pieszo.

Historyk Percival Tirapeli wskazuje ten kościół jako mieszczący największy ołtarz wykonany z wapienia w Brazylii. Na fasadzie znajduje się też wykuta w wapieniu czaszka, obok koron, berła i herbów portugalskiego imperium kolonialnego.