Historic Centre of São Luís, Portugalskie dziedzictwo kolonialne w São Luís, Brazylia
Zabytkowe Centrum São Luís to 220-hektarowa starówka, której kolonialne budynki pokrywają biało-niebieskie azulejos, chroniące gliniane elewacje przed gorącym i wilgotnym klimatem. Fasady mają łukowe wejścia z niebieskimi kratami, balkony na białych kamiennych wspornikach i wysokie okna z drewnianymi balustradami. Domy mają plany w kształcie L lub U, duże dachy i okiennice; sobrados liczą do czterech kondygnacji, a parter zajmują sklepy.
Francuscy osadnicy założyli miasto w 1612, zanim przypadło ono pod władzę niderlandzką, a następnie zostało przebudowane przez osadników portugalskich zgodnie z planem z 1615 roku. Okres portugalski pozostawił trwały ślad na krajobrazie miasta, prowadząc do budowy większości widocznych dzisiaj budynków i charakterystycznych układów ulic.
Miasto otrzymało nazwę São Luís w 1612 roku od francuskiego założyciela Daniela de La Touche, na cześć króla Francji Ludwika XIII. W dzielnicy Praia Grande ruch samochodowy jest dziś zabroniony, a nawierzchnia odpowiada tej z czasów cesarstwa, po projekcie Reviver z lat 1987-1990.
Centrum najlepiej zwiedzać pieszo, ponieważ większość atrakcji, kościołów, muzeów i restauracji znajduje się w połączonej strefie dla pieszych. Zalecane są wygodne buty, ponieważ ulice są wyłożone kostką brukową i mają kilka wzgórz i zboczy, szczególnie w starszych sekcjach.
Azulejos na fasadach to nie tylko ozdoba: uszczelniają mury z taipy (ubitej ziemi), co jest odpowiedzią na gorący i wilgotny klimat. Ta sama troska ukształtowała plany w kształcie litery L lub U, duże dachy i okiennice. Projekt Reviver (1987-1990) odrestaurował około 200 casarões w dzielnicy Praia Grande, dziś zamkniętej dla pojazdów.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 93 519 współtwórców z całego świata.