Paulo Afonso Falls, Wodospad w Paulo Afonso, Brazylia

Wodospady Paulo Afonso to seria upadków wody wzdłuż rzeki São Francisco, opadającej około 80 metrów przez skalisty teren. Wodospad jest podzielony na wiele sekcji na różnych poziomach formacji skalnych wzdłuż tego odcinka rzeki.

Miejsce zyskało uwagę krajową w 1852 roku, kiedy odwiedził je cesarz Dom Pedro II. Wizyta ta oznaczała początek rosnącego uznania dla tej naturalnej formacji na północnym wschodzie Brazylii.

Wodospad ukazano na olejnym obrazie na drewnie z 1649 r. holenderskiego pejzażysty Fransa Posta, zatytułowanym Cachoeira de Paulo Afonso. W 1875 r. sfotografował go Marc Ferrez, a Castro Alves napisał poemat A Cachoeira de Paulo Afonso, część Os Escravos, wydany pośmiertnie w 1876 r., w którym gwałtowność wody odzwierciedla niewolnictwo.

Wodospad leży na rzece São Francisco, przy mieście Paulo Afonso i alagoaskim Delmiro Gouveia. Od czasu budowy kompleksu hydroenergetycznego Paulo Afonso, rozpoczętej w 1948 roku, progi pełnią głównie funkcję przelewu w latach obfitych opadów, dlatego ilość wody zależy od przepływu rzeki. W górę rzeki stoi uruchomiona w 1913 roku elektrownia Angiquinho.

Przed zaporami wodospady miały szacowany przepływ 2832 m³/s, a maksymalnie co najmniej 14 158 m³/s, co czyniłoby je największymi w Brazylii. Od ukończenia kompleksu hydroenergetycznego Paulo Afonso służą jako naturalny przelew w latach obfitych opadów. Holenderski malarz Frans Post przedstawił je w 1649 roku, a Marc Ferrez sfotografował w 1875 roku.