Church of Our Lady of Chains, Kościół kolonialny w Penedo, Brazylia

Kościół Matki Bożej Łańcuchów to kościół katolicki w Penedo w Alagoas, budowany od 1764 do około 1790 roku. Wystrój łączy barok, rokoko i klasycyzm, z portugalskimi azulejos z czasów cesarstwa i angielską posadzką ceramiczną. Wyróżniają się rzeźbiony ołtarz główny, łuk tęczowy, lambrekiny i ambony, a dopełniają je małe portugalskie figurki w stylu szopki.

W połowie lat dwudziestych XVIII wieku stała już w tym miejscu niewielka kaplica, wzniesiona przez mieszkańców lewego brzegu rzeki São Francisco, by chronić się przed jej prądami; z czasem zawaliła się. Obecny kościół rozpoczęto w 1764 roku za sprawą kapitana-majora José Gonçalo Garcii Reisa, a ukończono około 1790 roku przez kapitana André de Lemos Ribeiro z rodziny Lemos. Jest wpisany do rejestru IPHAN.

Nazwa odnosi się do Nossa Senhora da Corrente, kultu nieobecnego w katolickim kalendarzu liturgicznym; jedno wyjaśnienie wiąże ją z dobrodziejką Ana Felícia da Corrente, inne z założycielem José Gonçalo Garcia Reisem, który dotarł do Penedo z kawałkiem łańcucha ze swojego portugalskiego więzienia. Częścią wyposażenia są małe portugalskie figurki w stylu szopki.

Kościół stoi w historycznym centrum Penedo, na lewym brzegu rzeki São Francisco. Sekretne przejście używane podczas ruchu abolicjonistycznego znajdowało się po prawej stronie ołtarza głównego dla wchodzących, a niewolnicy przebywali tam od trzech do czterech dni, zanim uciekli do quilombo Palmares w Serra da Barriga, dziś União dos Palmares.

Wersja rozpowszechniona w Penedo głosi, że kościół miał przy ołtarzu skrytkę, w której przez trzy–cztery dni ukrywano zbiegłych niewolników, dopóki nie otrzymali sfałszowanego listu wyzwoleńczego i nie mogli uciec do quilombo dos Palmares w Serra da Barriga.