Sobrado e Fábrica do Engenho Cajaíba, Plantacja i miejsce historyczne w São Francisco do Conde, Brazylia
Sobrado e Fábrica do Engenho Cajaíba to kompleks łączący dwór i dawną cukrownię, który ilustruje kolonialną brazylijska produkcję rolniczą. Witryna obejmuje rezydencję na dwóch piętrach i przylegające obiekty przetwórcze, które razem tworzyły typową dla tego regionu operację cukrowni.
Posiadłość pochodzi z końca XVIII wieku, gdy należała do José J. de Argolo, sargento-mor milicji São Francisco do Conde. Przeszła na jego syna José Maria de Argolo Ferrão, a następnie na podpułkownika Alexandre G. A. Ferrão, urodzonego w posiadłości w 1800 roku i przyszłego barona Cajaíba. W 1837 roku wicehrabia São Lourenço i podpułkownik Luis da França Brito Garcez spotkali się tu z właścicielem, czyniąc młyn ośrodkiem przeciwko Sabinadzie.
Dwór wykazuje cechy architektury kolonialnej Portugalii typowej dla Bahii, odzwierciedlając codzienne życie właścicieli plantacji. Pobiska fabryka cukru pokazuje, jak ściśle połączone były mieszkania i prace produkcyjne.
Dwór i stara fabryka stoją nad brzegiem kanału oddzielającego wyspę Cajaíba od stałego lądu, w São Francisco do Conde. Na piętro dworu prowadzą podwójne dwubiegowe schody z włoskiego marmuru; fabryka, trapezowa hala z dwunastoma arkadami w fasadzie, służy dziś jako obora. Zespół został wpisany do rejestru przez IPAC w 2004 roku.
Podczas regionalnych konfliktów w 1837 roku w Bahii ta lokalizacja miała strategiczne znaczenie dla lokalnych wysiłków oporu. Fabryka służyła celom poza produkcją cukru w tych burzliwych czasach, zaangażowana w polityczne zawirowania epoki.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 216 współtwórców z całego świata.