Forte de São Lourenço, Portugalska twierdza kolonialna w Itaparica, Brazylia

Forte de São Lourenço jest fortyfikacją kamienną na północnym czubku wyspy Itaparica, zbudowaną z dwoma nieregularnymi półbastionami jako strukturami obronnymi. Kompleks zawiera mury z kamieniarki, które określają obwód oryginalnej instalacji militarnej.

Holendrzy zbudowali w 1647 roku niewielki ziemny fort w Ponta da Baleia, nazwany Fortem Wzniesienia; zniszczyli go, wycofując się do Recife w 1648 roku. Obecny kamienny fort pochodzi z 1711 roku i został sfinansowany za rządów gubernatora Lourenço de Almeidy po francuskiej inwazji na Rio de Janeiro. W 1938 roku wpisano go do rejestru federalnych zabytków.

Forteca nosi imię Świętego Wawrzyńca i odzwierciedla portugalski militarny styl budowania z okresu kolonialnego. Pokazuje, jak mocarstwa kolonialne używały kamiennych fortyfikacji do kontroli terytoriów przybrzeżnych.

Fort stoi na Ponta da Baleia, północnym cyplu wyspy Itaparica, naprzeciw szerokiej plaży; po prawej leży Praça Getúlio Vargas, a na wschodzie mała plaża z tamaryndowcami. Wejście prowadzi przez kamienną bramę o szerokości 2,20 m i siedmiometrowy tunel ze spadkiem na dziedziniec. Brazylijska Marynarka Wojenna zajmuje obiekt od 1974 r., więc przed przeprawą z Salvadoru warto zapytać o dostęp.

Obiekt służył nie tylko jako forteca, ale także jako więzienie i szpital przez całą swoją długą historię. To wykorzystanie pokazuje, jak struktury militarne były adaptowane do różnych funkcji na przestrzeni wieków.