Church of the Third Order of Our Lady of the Rosary of the Black People, Kościół rzymskokatolicki w dzielnicy Pelourinho, Salvador, Brazylia.

Kościół Trzeciego Zakonu Matki Bożej Różańcowej Czarnych ma dwukondygnacyjną fasadę środkową zwieńczoną wolutowym frontonem, flankowaną wieżami dzwonowymi zakończonymi nakładanymi cebulastymi hełmami pokrytymi azulejos. Na parterze otwiera się pięć drzwi, środkowe szersze i ujęte w portal, a nad nimi pięć okien. Nawa ma boczne korytarze, a ściany wnętrza wyłożone są portugalskimi niebiesko-białymi azulejos z około 1790 roku.

Bractwo Matki Boskiej Różańcowej z Salvadoru, utworzone w 1685 roku, zebrało fundusze i w 1704 roku otrzymało zgodę arcybiskupa Sebastião Monteiro de Vide na budowę własnego kościoła przy Portas do Carmo. Prace, wykonywane przez braci w wolnych chwilach, trwały prawie sto lat. Najpierw wzniesiono nawę; fasadę i wieże dodano od 1780 roku pod kierunkiem mistrza budowlanego Caetano José da Costy. W 1899 roku bractwo podniesiono do rangi Trzeciego Zakonu.

Liturgia wykorzystuje muzykę inspirowaną terreiros candomblé, co jest przykładem synkretyzmu bahijskiego; podczas Terça da Bênção mszy towarzyszą instrumenty candomblé. W dni święta Santa Bárbara i Iansã kościół staje się centrum obchodów. W 1786 roku bractwo poprosiło Lizbonę o zgodę na mszę z maskami, tańcami w języku angolskim, instrumentami i pieśniami, lecz odmówiono.

Kościół znajduje się w historycznej dzielnicy Pelourinho, która jest zwarta i łatwa do eksploracji pieszo. Możesz zobaczyć fasadę i plac w każdej chwili, choć dostęp do wnętrza zależy od harmonogramu mszy.

Niebiesko-białe kafle we wnętrzu, datowane na około 1790 rok, przedstawiają kult Matki Bożej Różańcowej z Lizbony i życie świętego Dominika; przypisuje się je manufakturze Real Fábrica do Rato w Portugalii. Za kościołem znajduje się dawny cmentarz niewolników, rzadko zauważany przez odwiedzających.