Igreja e Convento de Santa Clara do Desterro, Klasztor i kościół franciszkański w Salvador, Brazylia

Igreja e Convento de Santa Clara do Desterro to klasztor i kościół franciszkański w Salvadorze, który zawiera dwa krużganki, wieżę strażniczą i kopulistą wieżę dzwonów zbudowaną na początku 18. wieku. Kompleks tworzy spójny zespół budynków religijnych, który odzwierciedla styl architektoniczny swojej epoki.

Rada Salvadoru i rodziny szlacheckie zwróciły się w 1664 roku do korony portugalskiej o żeński klasztor w Brazylii, ponieważ córki przeznaczone do życia zakonnego musiały wstępować do domów w Portugalii. Cztery klaryski z gałęzi urbanistek z klasztoru w Évorze przybyły 29 kwietnia 1677 roku i pozostały na pokładzie statku do ukończenia muru pierwszego klasztoru. Budowę obecnego gmachu rozpoczęto w 1681 roku i zakończono w 1726; w 1704 roku mieszkało tam osiemdziesiąt zakonnic, a do 1744 roku był to jedyny uznany klasztor żeński w kolonii.

Kompleks zachowuje parlatorium, gdzie rodziny rozmawiały z zakonnicami przez małe kratowane okno, co odzwierciedla ścisłą klauzurę zakonu. To architektoniczne rozwiązanie pokazuje, jak wspólnota utrzymywała swoją religijną osamotnienie, pozostając połączoną z odwiedzającymi.

Kościół i klasztor nie są otwarte dla publiczności i nie można ich zwiedzać; kompleks widać tylko z ulicy. Znajduje się w dzielnicy Desterro, kilka metrów od stacji metra Campo da Pólvora i obok kościoła Najświętszego Sakramentu i św. Anny. Okolica to gęsta dzielnica mieszkaniowa.

Cela, w której zmarła Madre Vitória da Encarnação, jest zachowana w klasztorze, a w szklanej skrzynce znajduje się czaszka, która może należeć do niej lub do jej ojca. Zmarła w 1715 roku z opinią świętości i wraz z Madre Maria da Soledade i Madre Margarida da Coluna tworzy „Três santas do Desterro”.