Forte de Santo Antônio da Barra, Forteca i latarnia morska w Barra, Salvador, Brazylia

Forte de Santo Antônio da Barra to przysadzista kamienna twierdza na cyplu Padrão, dziś Largo do Farol da Barra, w Salvadorze. Dolna część to szorstki szary mur z łukową bramą pod kartuszem herbowym; wyżej biegnie długi biały mur z siedmioma ciemnymi oknami pod dachem z dachówek. Ze środka wznosi się 22-metrowa latarnia Barra, biała wieża z dwoma szerokimi czarnymi pasami i szklaną latarnią pod czarną kopułą.

Pierwszą ziemną fortyfikację wzniesiono na Ponta do Padrão w latach 1583–1587 za gubernatora Manuela Teles Barreto, a od 1596 odbudowano ją z kamienia i wapna według planu przypisywanego Leonardo Torrianiemu. Holendrzy zajęli ją bez oporu 9 maja 1624 roku; rok później cztery tysiące ludzi wylądowało pod ogniem jej artylerii, by odbić Salvador. Obecna budowla powstała od 1696 roku za João de Lencastre, wraz z latarnią z oszkloną brązową latarnią palącą olej wielorybi, pierwszą w Brazylii i Amerykach.

Muzeum Żeglugi Bahii wewnątrz wystawia przedmioty morskie, narzędzia nawigacyjne i modele statków historycznych. Kolekcja pokazuje, jak ocean był zawsze ważny dla handlu i życia w Salvadorze.

Forteca jest otwarta codziennie i pozwala zwiedzającym na eksplorację dziedzińca i wejście na latarnię morską. Miejsce jest łatwo dostępne pieszo i ma wyraźne oznakowanie.

W 1705 roku rada miejska Salvadoru poprosiła, by święty Antoni z Lizbony został zapisany do fortu jako kapitan, a jego żołd trafiał do syndyka klasztoru São Francisco; Korona zatwierdziła to dekretem z 7 kwietnia 1707 roku. Dekrety z 13 września 1810 i 25 listopada 1814 roku awansowały później świętego na majora i podpułkownika.