Church and Convent of Saint Antony, Barokowy kościół i klasztor w Cairu, Brazylia.

Kościół i Klasztor Świętego Antoniego tworzą w Cairu zespół franciszkański złożony z kościoła, placu z monumentalnym krzyżem i klasztoru po stronie północnej. Fasada kościoła wznosi się jako stopniowany trójkąt: u dołu galilea o pięciu łukach, wyżej trzy prostokątne okna z wolutami i pinaklami, wnęka ze statuą patrona i krzyż na szczycie. Po lewej stoi cofnięta dzwonnica; po południowej stronie zachowały się ruiny nigdy nieukończonej kaplicy Trzeciego Zakonu.

Prywatna kaplica zbudowana przez Domingosa da Fonseca Saraiva i Antônię de Pádua Góes stała tu przed 1650 rokiem; korzystali z niej wędrowni franciszkanie, którzy dostawili cele. W styczniu 1650 roku brat Sebastião do Espírito Santo wysłał trzech braci, by założyli klasztor, początkowo z taipy. Kamień węgielny położono 25 sierpnia 1654 roku według projektu brata Daniela de São Francisco, a fasada kościoła była gotowa przed 1686 rokiem, datą wykutą na szczycie klasztoru w Paraguaçu wzorowanego na Cairu.

Kościół jest poświęcony św. Antoniemu, a sąsiednia kaplica Trzeciego Zakonu pozostała niedokończona z posłuszeństwa wobec Pierwszego Zakonu. Wzór powtórzono w kościołach franciszkańskich w Paraguaçu i Recife, a w 1941 roku zespół wpisano do rejestru IPHAN.

Kościół i klasztor są otwarte dla zwiedzających. Zespół dzieli się na kościół Santo Antônio, dziedziniec z monumentalnym krzyżem i klasztor po stronie północnej; zrujnowana kaplica Trzeciego Zakonu znajduje się po stronie południowej. Całość zajmuje 3215 metrów kwadratowych.

Schodkowy trójkątny układ fasady nie ma odpowiednika w europejskiej architekturze barokowej, a kościoły w Paraguaçu i Recife wzniesiono według tego wzoru. Kaplica Trzeciego Zakonu, cofnięta względem fasady na znak posłuszeństwa Pierwszemu Zakonowi, została rozpoczęta w XVIII wieku, lecz nigdy nie ukończona; jej ruiny stoją na północ od zespołu.