Fuerte de Braganza, Forteca kolonialna w Costa Marques, Brazylia

Forte de Bragança znajdował się na prawym brzegu rzeki Guaporé, około dwóch kilometrów poniżej obecnego Real Forte Príncipe da Beira, w dzisiejszym Costa Marques w Rondônii. Odbudowany od 26 września 1767 r., miał bastionowy plan w stylu Vaubana o froncie 40 braças (88 m) i głębokości 20 braças (44 m). W 1769 r. gubernator Luís Pinto de Sousa Coutinho nadał mu nazwę Forte de Bragança.

Miejsce powstało w 1753 roku jako Guarda de Santa Rosa, posterunek wartowniczy założony przez gubernatora Antônia Rolima de Moura Tavaresa po wyparciu hiszpańskiej redukcji z prawego brzegu Guaporé. Odbudowane jako Presídio de Nossa Senhora da Conceição o pięciokątnym planie, zostało zaatakowane przez Hiszpanów w kwietniu 1762 roku. Wzniesione na nowo od 26 września 1767 roku, w 1769 roku gubernator Luís Pinto de Sousa Coutinho przemianował je na Forte de Bragança; ponownie zrujnowane, od 1776 roku zastąpił je Real Forte Príncipe da Beira.

Nazwa fortu zmieniała się wraz z jego gubernatorami: wzniesiony jako Presídio de Nossa Senhora da Conceição, został w 1769 r. przemianowany na Forte de Bragança przez gubernatora Luísa Pinto de Sousa Coutinho. Wały z ziemi i faszyny, odbudowane od 26 września 1767 r., odpowiadały bastionowemu systemowi Vaubana; główny korpus miał około 88 m szerokości i 44 m głębokości.

Fort stał na prawym brzegu Guaporé, około dwóch kilometrów w dół rzeki od Real Forte Príncipe da Beira, na terenie dzisiejszego Costa Marques. Po miejscu nie ma śladu: w 1958 roku w miejscu Forte da Conceição znajdowało się lądowisko zwane Fazenda Conceição. Szukaj więc lokalizacji, a nie stojących murów.

Twierdzę odbudowano od 26 września 1767 roku po zniszczeniu, a w 1769 gubernator Luís Pinto de Sousa Coutinho przemianował ją na Forte de Bragança. Wcześniejsza nazwa czciła Nossa Senhora da Conceição. Z powodu regularnych wezbrań Luís de Albuquerque de Melo Pereira e Cáceres od 1776 zastąpił ją Real Forte Príncipe da Beira, około dwóch kilometrów w górę rzeki.