Palacio Quemado, Pałac prezydencki przy Plaza Murillo, La Paz, Boliwia

Palacio Quemado zajmuje wschodnią stronę Plaza Murillo. Żółta neoklasyczna fasada wznosi się nad cokołem z szarego kamienia; białe pilastry obramowują wysokie okna z kutymi balustradami, biała balustrada wieńczy linię dachu, a w środku umieszczono kamienny herb. Po prawej przylega kamienna wieża z kopułą. Wnętrze krytego szkłem dziedzińca ma dwa poziomy białych arkad z czerwono obramowanymi łukami i centralny herb w kolorach niebieskim, żółtym, czerwonym i zielonym.

Budowę obecnego pałacu rozpoczęto w 1846 roku za generała José Balliviána, który zlecił ją architektowi José Núñezowi del Prado; trwała sześć lat i cztery miesiące, a 25 marca 1853 roku uroczyście otworzył ją prezydent Isidoro Belzu. 20 marca 1875 roku powstańcy pod wodzą Carlosa Ressiniego i Modesta Moscoso, nie mogąc zdobyć budynku, rzucali pochodnie z katedry, niszcząc dach i wnętrze. Restaurowany od 1882 roku, w 1899 roku po Wojnie Federalnej stał się oficjalną siedzibą prezydenta. Był nią do 2018 roku, krótko w latach 2019–2020, a w 2025 roku przywrócono go jako siedzibę władzy wykonawczej.

Nazwa pałacu pochodzi od pożaru z 1875 roku, a nie od odbywających się w nim ceremonii. Jego drugi dziedziniec mieścił więzienie, z którego Pedro Domingo Murillo wyszedł na szafot 29 stycznia 1810 roku. Przed budynkiem stoi popiersie Gualberta Villarroela, powieszonego na latarni przez tłum w 1946 roku.

Budynek znajduje się obok Katedry La Paz i jest otwarty dla zwiedzających, aby badać jego historyczne pokoje. Dostępne są wycieczki, które pomagają zrozumieć przestrzenie i ich znaczenie w kontekście krajowym.

Przydomek pochodzi z 20 marca 1875 roku: tłum pod wodzą Carlosa Ressiniego i Modesta Moscoso, nie mogąc zdobyć pałacu, rzucił płonące pochodnie z katedry. Pożar zniszczył pierwotne wiązania dachu i spowodował zawalenie trzeciego piętra, czyniąc budynek niezdatnym do użytku.