Sanktuarium Bom Jesus w Congonhas, Sanktuarium religijne i obiekt UNESCO w Congonhas, Brazylia

Sanktuarium Bom Jesus de Matosinhos to kościół z białą fasadą, dwiema wieżami zwieńczonymi kopułami i krzyżami oraz środkową częścią z trójkątnym szczytem i ciemnoniebieskimi drzwiami w łuku. Na trawiastym zboczu przed nim stoi sześć małych białych kaplic z kopułowymi dachami, każda zwieńczona krzyżem. Dziedziniec zdobi dwanaście posągów proroków z kamienia mydlanego, a po prawej wznosi się wysoki biały maszt antenowy.

W 1757 r. portugalski górnik Feliciano Mendes, ciężko chory, postawił krzyż na wzgórzu Morro Maranhão i żył tam jako pustelnik, przeznaczając swoje złoto i zebrane jałmużny na budowę kościoła. Prace rozpoczęto w tym roku od kaplicy głównej pod kierunkiem mistrzów murarskich Domingosa Antônia Dantasa i Antônia Rodriguesa Falcado; wieże dodano w latach 1765–1776. Zespół wznoszono etapami do 1875 r., w 1939 r. wpisał go do rejestru SPHAN, a w 1985 r. uznano za Światowe Dziedzictwo.

Nazwa pochodzi od Matosinhos w Portugalii, gdzie w 124 roku na brzeg miało dotrzeć ukrzyżowanie przypisywane Nikodemowi. Doroczne jubileusz Bom Jesus odbywa się od 7 do 14 września, gdy górnicy i pielgrzymi czczą Senhor de Matosinhos. Casa dos Milagres przechowuje duży zbiór wotów pozostawionych przez wiernych.

Sanktuarium jest dostępne pieszo, ze schodami i ścieżkami biegnącymi wzdłuż zbocza, dlatego zalecane są wygodne buty. Dostęp do kaplic jest na ogół prosty, ale miejsce może być trudne podczas ekstremalnych upałów lub intensywnych opadów.

Na dziedzińcu stoi dwanaście proroków z kamienia mydlanego wyrzeźbionych przez Aleijadinho i jego pomocników, rdzeń jego rzeźbiarskiego dorobku. Papież Pius XII podniósł kościół do godności bazyliki mniejszej 26 lipca 1957 roku. Sanktuarium przechowuje też duży zbiór wotów w Casa dos Milagres.