Serra do Curral, Pasmo górskie w Belo Horizonte, Brazylia.

Serra do Curral to łańcuch górski rozciągający się przez Belo Horizonte, który określa miejski krajobraz. System charakteryzuje się stromymi zboczami i różnorodnymi zbiorowiskami roślinnymi rozłożonymi wzdłuż grzbietu i stoków.

Ludy tubylcze osiedlały się u stóp gór ze względu na źródła, a w okresie gorączki złota bandeirantes i tropeiros używali grzbietu jako punktu orientacyjnego na Estrada Real w stronę Sabarabuçu. Abílio Barreto pisał, że uważano go za barierę przed zimnymi wiatrami z południa i ciepłymi z północy, co sprzyjało osadnictwu Arraial do Curral del Rei. Gdy Aarão Reis kierował Comissão Construtora da Nova Capital, przyjął góry jako punkt odniesienia i granicę planu, a ich strumienie zasilały zbiorniki otwarte w 1897 roku.

Nazwa pochodzi od Curral del Rei, zagrody dla bydła, która dała przyszłej stolicy pierwszą nazwę; sam grzbiet porównywano do zagrody. W 1995 roku plebiscyt wybrał to pasmo na symbol Belo Horizonte, przed kościołem São Francisco de Assis i laguną Pampulha. Od 1955 roku na szczycie stoją maszty nadawcze, pierwszym była antena TV Itacolomi.

Pasma górskie wyznacza południową granicę Belo Horizonte, powyżej dzielnicy Mangabeiras, i wchodzi w skład Parque Municipal das Mangabeiras oraz Parque da Serra do Curral. Wejście prowadzi przez te obszary chronione, więc przed wyruszeniem sprawdź warunki udostępnienia. Pico Belo Horizonte ma 1390 m, a na zboczach biją źródła Córrego da Serra i Córrego Acaba Mundo.

Szczyt grzbietu budują itabiryty i hematyty, żelaziste skały odporne na wietrzenie, niżej zalega miękczy dolomit. Wydobycie zaczęło się przed założeniem Belo Horizonte: wydobyty tu materiał posłużył do budowy pierwszych budynków publicznych oddanych wraz ze stolicą w 1897 roku. Od lat 60. XX wieku Ferrobel, a potem kopalnia Águas Claras należąca do Vale, wydobywały średnio 14 milionów ton rudy rocznie aż do zamknięcia w 2002 roku.