Viaduto Santa Tereza, Wiadukt kulturalny w centrum Belo Horizonte, Brazylia.

Viaduto Santa Tereza to liczący 390 metrów długości wiadukt ze zbrojonego betonu, zaprojektowany przez inżyniera Emílio Baumgarta i oddany do użytku we wrześniu 1929 roku. Łączy dzielnice Floresta i Santa Tereza z centrum, przechodząc nad Avenida dos Andradas, rzeką Ribeirão Arrudas, linią kolejową i linią metra. Jego najbardziej rozpoznawalnym elementem są paraboliczne łuki.

Zaprojektowany przez inżyniera Emílio Baumgarta i oddany do użytku we wrześniu 1929 roku Viaduto Santa Tereza był pierwszym bezkolizyjnym przeprawieniem w Belo Horizonte. Licząca 390 metrów konstrukcja była jedną z pierwszych w mieście wykonanych ze zbrojonego betonu i przebiega nad Avenida dos Andradas, rzeką Ribeirão Arrudas, linią kolejową i linią metra.

Paraboliczne łuki wiaduktu pojawiają się w pierwszej powieści Fernando Sabino, O Encontro Marcado, w której główny bohater i jego przyjaciele wspinają się na nie na dużej wysokości. Mówi się, że Carlos Drummond de Andrade wspiął się na łuki wkrótce po inauguracji w 1929 r. i został ostrzeżony przed aresztowaniem; wyzwał strażnika, by wszedł na górę i go aresztował, lecz ten zrezygnował. Od 2008 r. pod wiaduktem odbywa się Duelo de MCs.

Piesi mogą przejść wiadukt w ciągu dnia i cieszyć się widokami na otaczające tereny z góry. Dostęp jest możliwy przez cały rok, chociaż najlepiej jest zwiedzać to miejsce za dnia i w towarzystwie.

Paraboliczne łuki występują w pierwszej powieści Fernando Sabino O Encontro Marcado, gdzie bohater i jego przyjaciele wspinają się na nie, ryzykując upadek na biegnącą poniżej linię kolejową. Wkrótce po inauguracji w 1929 roku na łuk wspiął się także Carlos Drummond de Andrade i, jak relacjonowano, usłyszał groźbę aresztowania; wyzwał strażnika, by wszedł na górę i go aresztował, lecz ten zrezygnował.