Church of Our Lady of the Rosary, Portugalski kościół kolonialny w Tiradentes, Brazylia.

Kościół Matki Bożej Różańcowej to kompletna jednonawowa świątynia z prezbiterium, zakrystiami i pomieszczeniami bocznymi, zbudowana z żółtego piaskowca. Asymetryczna fasada ma centralne drzwi w rzeźbionej kamiennej oprawie, niszę z figurą św. Benedykta, okulus i kamienny krzyż. Wnętrze nakrywa strop z osiemnastoma malowanymi panelami.

Kościół jest związany z Irmandade de Nossa Senhora do Rosário dos Homens Pretos z dawnej Vila de São José. Kaplica pod wezwaniem Różańca jest wzmiankowana już w pierwszej połowie XVIII wieku, lecz z powodu utraty najstarszych dokumentów daty rozpoczęcia i ukończenia budowy pozostają niepewne; obecną świątynię datuje się zwykle na okres od połowy do trzeciej ćwierci XVIII wieku. Compromisso z 1795 roku dopuszczało członków zniewolonych i wolnych, kobiety i mężczyzn. 6 grudnia 1949 roku kościół wpisano na listę IPHAN.

Zatwierdzony w 1795 roku statut bractwa dopuszczał mężczyzn i kobiety, zniewolonych i wolnych, a członków oznaczano pochodzeniem takim jak Benguela, Congo, Angola, Cabinda i Mina. Kult wykraczał poza Różaniec: São Benedito, Santo Antônio do Noto, São Brás, Santo Elesbão i Santa Efigênia; figura São Benedito stoi w niszy fasady.

Kościół stoi przy Rua Direita w historycznym centrum Tiradentes i dociera się do niego pieszo brukowanymi uliczkami. Wejście prowadzi przez jedyne środkowe drzwi obramowane żółtym piaskowcem; fasada wychodzi na ulicę, z bryłą dzwonnicy po lewej i niższą przybudówką po prawej.

Sufit nawy tworzy osiemnaście malowanych paneli: piętnaście przedstawia tajemnice radosne, bolesne i chwalebne różańca, trzy to wezwania maryjne z litanii loretańskiej. Zespół powstały zapewne w pierwszych dekadach XIX wieku przypisuje się Manoelowi Victorowi de Jesus, członkowi bractwa.