Parish Church of Our Lady of the Rosary, Kolonialny kościół katolicki w Lavras, Brazylia.

Kościół parafialny Pani Różańcowej w Lavras to kolonialna świątynia zbudowana z kamienia i cegły przy użyciu portugalskich metod architektonicznych. Budynek wykazuje cechy strukturalne typowe dla portugalskich kościołów kolonialnych, które niegdyś były rozproszone w całym regionie.

Kościół zbudowano w latach 1751–1754 jako kaplicę Sant'Ana na ziemiach kapitana Luiza Gomesa de Moraisa Salgado; w 1760 r. stał się kościołem parafialnym, a w 1765 r. ukończono nawę główną. W 1917 r., po poświęceniu nowej świątyni Sant'Ana, dawna macierzysta świątynia otrzymała wezwanie Matki Bożej Różańcowej. W 1948 r. wpisano go do rejestru dziedzictwa narodowego IPHAN, a w 1949 r. odrestaurowano ze środków federalnych.

Od 13 października 1990 roku w kościele mieści się Museu Sacro de Lavras, utworzone wspólnie przez parafię Sant'Ana, urząd miejski i Museu Bi Moreira. Zbiory obejmują naturalnej wielkości polichromowane rzeźby drewniane noszone w procesjach Wielkiego Tygodnia, m.in. Senhor do Triunfo, Senhor dos Passos, Nossa Senhora das Dores, Bom Jesus da Cana Verde i Senhor Morto.

Kościół był zamknięty w latach 1964–1982 i został ponownie otwarty 8 maja 1982 po renowacji wykonanej przez firmę Artes Litúrgicas Santa Rita pod nadzorem konserwatora Elio de Oliveira. Od 13 października 1990 mieści Museu Sacro de Lavras, więc zwiedzanie łączy kolonialną nawę ze zbiorem sztuki sakralnej. W 2019 roku nowe kamienie położono na placu przed kościołem i na Praça João Oscar de Pádua.

W 1928 r. zawieszono dwa nowe dzwony odlane w Divinópolis, zakupione przez pierwszego w Lavras księdza sercanina Fernanda Baumhoffa; nazwano je „Francelino” i „Jerônimo II”. Od 1990 r. kościół mieści Museu Sacro de Lavras, a w 2020 r. po 38 latach na dachu znów stanął krzyż, poświęcony z okazji trzechsetlecia osadnictwa w Lavras.