Carmine Church, Kościół katolicki w Ouro Preto, Brazylia

Kościół Karmelski to świątynia w Ouro Preto z białą fasadą, dwiema wieżami dzwonów i delikatnym rzeźbionym kamiennym zdobieniem wokół głównego wejścia. Budynek zawiera rzeźby religijne i elementy dekoracyjne, które demonstrują umiejętności kolonialnych rzemieślników.

Trzeci zakon karmelitański z Rio de Janeiro, osiadły w Vila Rica, założył w 1751 roku bractwo i zlecił projekt Manuelowi Francisco Lisboa. José Pereira dos Santos rozpoczął budowę w 1756 roku, lecz spory z bractwem świętej Kwiterii, które ofiarowało grunt, wielokrotnie ją przerywały. João Alves Viana przejął prace w 1767 roku i ukończył prezbiterium wraz z jego kamieniarką do 1769 roku; nawa była gotowa w 1779, a portal w 1780 roku.

Bractwo, które zainicjowało budowę, założono w 1751 roku przez tercjarzy karmelitańskich z Rio de Janeiro, osiadłych w Vila Rica i gromadzących się wcześniej w kaplicy św. Kwiterii. Ołtarze św. Jana i Matki Bożej Bolesnej, rzeźbione przez Aleijadinho i pomocników w latach 1807–1809, mają urny z reliefami proroka Jeremiasza w więzieniu i cierpliwości Hioba, otoczone napisami nawiązującymi do tematu. Ołtarze nawy kryją głównie figury roca, a panele azulejos w prezbiterium przedstawiają ikonografię karmelitańską.

Kościół stoi przy Rua Santa Quitéria na zboczu wzgórza Carmo w Ouro Preto; jego łukowata fasada i fronton z kamienia mydlanego są widoczne z pochyłej ulicy. Przyległe domy z 1753 i 1755 r. mieszczą Museu do Oratório, do którego wchodzi się osobno. Cmentarz z tyłu, urządzony na nowo przez José Zanine w 1965 r., otaczają żelazne kraty.

Dwupiętrowy dom obok kościoła, wzniesiony w 1753 r. dla nowicjuszy karmelitańskich i zbiorów bractwa, do 1942 r. służył jako mieszkanie zakrystianów; wraz z parterowym domem z 1755 r. mieści dziś Museu do Oratório. Cmentarz założono w 1824 r., a w 1965 r. José Zanine zastąpił jego mur żelaznymi kratami i urządził nowy ogród.