Convent of Santo Antônio, Kolonialny klasztor franciszkański na wzgórzu Santo Antônio, Rio de Janeiro, Brazylia.
Klasztor Santo Antônio to kolonialny budynek franciszkański na wzgórzu Santo Antônio z prostokątnym kościołem o jednej nawie. Wnętrze charakteryzuje się pozłacanymi rzeźbieniami zdobiacymi główną kaplicę i boczne ołtarze.
Franciszkanie przybyli do Rio de Janeiro w 1592 roku i osiedlili się przy Praia de Santa Luzia. Po otrzymaniu wzgórza w 1607 roku rozpoczęli budowę klasztoru 4 czerwca 1608 roku według projektu Frei Francisco dos Santosa; pierwsza msza została odprawiona 7 lutego 1615 roku, a zespół ukończono w 1620 roku. W latach 1748–1780 dodano drugie piętro.
Nazwa czci świętego Antoniego, którego figura stoi w niszy portarii wzniesionej w latach 1779-1781. W podchórzu przy wejściu do kościoła znajdują się popiersia Osiemnastu Męczenników Japonii, franciszkanów ukrzyżowanych w XVII wieku. Dwie XVII-wieczne grupy z terakoty przedstawiają narodziny i śmierć świętego Franciszka z Asyżu.
Klasztor stoi na szczycie Morro de Santo Antônio, zwrócony w stronę Largo da Carioca w centrum miasta. Furta zbudowana w latach 1779–1781 ma niszę ze statuą św. Antoniego, a obok wejścia do kościoła stoi kamienna dzwonnica z trzema dzwonami. Klasztor nie ma wieży dzwonnej. Kwadratowy wirydarz wewnątrz jest nadal używany przez braci.
Sakristia zbudowana około 1714 roku przechowuje rzeźbioną szafę z drewna jacaranda, podpisaną przez Portugalczyka Manuela Alvesa Setúbala w 1745 roku, oraz stół z tego samego drewna, na którym spisano deklarację odczytaną przez księcia regenta Dom Pedro 9 stycznia 1822 roku.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 102 współtwórców z całego świata.