Igreja de Nossa Senhora da Penha, Sanktuarium katolickie na wzgórzu Penha, Rio de Janeiro, Brazylia

Igreja de Nossa Senhora da Penha to kremowy kościół z dwiema wysokimi wieżami po lewej stronie, każda zwieńczona ciemną iglicą nad okrągłą tarczą zegara. Część środkowa ma dach z czerwonych dachówek, dolne podcienie z pięcioma łukami i górne okna z niebieskimi okiennicami; po prawej znajduje się wysunięte skrzydło z frontonem i schodami. Budowla stoi na białym murze oporowym nad stromym zboczem.

W 1635 roku kapitan Baltazar, właściciel części sesmarii, kazał zbudować na skale małą kaplicę w podzięce za ocalenie przed wężem, którego przepędziła jaszczurka po wezwaniu Matki Bożej. Z tej kaplicy przez ponad 380 lat rozwijało się sanktuarium. Granitowe schody wykuto w 1819 roku po ślubowaniu Marii Barbosy; w latach 1900-1902 portugalski inżynier Luiz de Moraes Júnior odrestaurował fasadę, a 16 czerwca 2016 roku papież Franciszek podniósł sanktuarium do godności bazyliki mniejszej.

Nazwa Penha nawiązuje do Peña de Francia w Hiszpanii, miejsca pielgrzymek maryjnych. Co roku w październiku sanktuarium obchodzi święto patronki: niedzielne msze co godzinę, msze polowe, procesje ze światłami, zespoły folklorystyczne, chóry i stragany z jedzeniem na zboczu. Wierni wchodzą po 382 granitowych stopniach pieszo lub na kolanach, aby wypełnić śluby.

Wejście prowadzi po 382 stopniach wykutych w granicie, na wysokość 111 metrów, albo trzema bezpłatnymi kolejkami utrzymywanymi przez miasto, w tym pochyłą kolejką zwaną bondinho. Schody prowadzą na tył kościoła, którego fasada zwrócona jest ku morzu. Wierni wchodzą pieszo lub na kolanach, aby wypełnić śluby.

Schody wykuto w granicie skały dzięki Marii Barbosie, która w 1817 roku obiecała je w zamian za dziecko; syn urodził się w 1818 roku, a 382 stopnie ukończono w 1819 roku — więcej niż dni w roku. Front kościoła zwrócony jest ku morzu, dlatego schody prowadzą odwiedzających na tył budowli.