Conjunto dos Dominicanos, Eklektyczny budynek w Dzielnicy Perdizes, Brazylia

Conjunto dos Dominicanos to zespół budynków Zakonu Dominikanów w Perdizes: klasztor Santo Alberto Magno, założony w 1938 roku na terenie dawnej posiadłości rodziny Cardoso de Almeida, oraz kościół São Domingos, wznoszony od 1953 roku według projektu architekta Franza Heepa. Kościół jest jedną betonową bryłą mieszczącą ponad tysiąc osób, obok 34-metrowej wieży z rombowymi oknami na całej wysokości.

Czterej dominikanie pod wodzą brata Martinho Benneta przybyli do Brazylii w 1938 roku i kupili chácarę rodziny Cardoso de Almeida w Perdizes, gdzie założyli klasztor Santo Alberto Magno jako dom studiów teologicznych zakonu. W 1953 roku dominikanie zlecili architektowi Franzowi Heepowi budowę kościoła São Domingos i jego 34-metrowej wieży. Później kompleks stał się ośrodkiem oporu wobec dyktatury wojskowej.

Kościół znany jest jako Igreja do Povo, nazwa zdobyta przez pracę braci wśród robotników i studentów. W 1965 roku założyli oni Campanha de Solidariedade ao Desempregado, łączącą kwestie klasowe i prawa pracownicze z życiem parafialnym. Niedzielne msze gromadziły około 1000 osób i służyły do otwartego przemawiania przeciw dyktaturze.

Zespół znajduje się przy Rua Caiubi w Perdizes; kościół i wieża stoją obok dawnego klasztoru. Mieści się w nim dziś Colégio Pentágono, więc zwiedzanie skupia się na kościele, gdzie dominikanie nadal odprawiają msze. Świątynia może pomieścić ponad tysiąc osób, a wieża ma 34 metry.

W 1968 roku bracia z klasztoru uczestniczyli w tajnej organizacji kongresu UNE w Ibiúnie; uczestników doniesiono do DOPS, gdy kupili naraz chleb za ponad 200 cruzeirów, a studentów i braci, w tym Frei Tito, aresztowano. Reżim wykorzystał później operację Batina Branca, by zdyskredytować zakon.