SESC Pompéia, Centrum kulturalno-sportowe w dzielnicy Pompeia, São Paulo, Brazylia

SESC Pompéia to centrum kulturalne i sportowe w dzielnicy Vila Pompéia w São Paulo, przekształcone przez Linę Bo Bardi z fabryki Fábrica da Pompeia. Z tyłu stoją dwie szare betonowe wieże ze śladami deskowania i małymi oknami w czerwonych ramach, połączone ośmioma kładkami dla pieszych i przecięte grubymi ukośnymi belkami. Wnętrze stanowi przyciemniona hala z kwadratowych betonowych słupów i belek, gdzie pięć podświetlanych paneli wisi na linach nad otworem w posadzce, pod którym widać ciemną wodę.

Włoska architektka Lina Bo Bardi przeprojektowała dawne budynki fabryki od 1977 do 1986, zachowując oryginalną strukturę z cegły i wprowadzając nowoczesne elementy betonowe. Ta transformacja połączyła dziedzictwo przemysłowe ze współczesnym projektowaniem, aby stworzyć publiczną przestrzeń kulturalną.

Nazwa Pompeia pochodzi od robotniczej dzielnicy, która powstała wokół Fábrica da Pompeia, otwartej w 1938 roku przez niemiecką firmę Mauser & Cia. Na otwarciu SESC 22 stycznia 1982 roku zagrały sąpauelskie zespoły punkowe Inocentes, Ratos de Porão, Cólera i Olho Seco. Fotele w teatrze są z surowego, nieobitego drewna, aby widz pozostawał czujny i skupiony.

Kompleks leży w pobliżu terminalu intermodalnego Palmeiras-Barra Funda, a w okolicy planowana jest przyszła stacja metra linii 6, Sesc-Pompeia. Wewnątrz dwie wieże sportowe łączy osiem kładek dla pieszych, więc na boiska i do basenu przechodzi się pieszo między nimi. Drewniane, nieobite krzesła teatru stoją blisko siebie, co placówka tłumaczy chęcią utrzymania widza w skupieniu.

Dwie betonowe wieże mieszczące obiekty sportowe łączy osiem kładek dla pieszych, wzniesionych nad pasem terenu, na którym nie można było budować. Z tego powodu Lina Bo Bardi zgrupowała boiska i szatnie w wieżach. Okna wież to okrągłe, kuliste otwory, a nie nieregularne szczeliny.