Beco do Pinto, Historyczna uliczka w centrum São Paulo, Brazylia

Beco do Pinto to wąska przejście w centrum São Paulo łączące dwie ulice przez wyłożoną kamieniem trasę. Przejście biegnie między dwoma historycznymi budynkami i obecnie służy jako przestrzeń dla instalacji artystycznych.

Przejście nosi imię brigadeiro José Joaquima Pinto de Moraes Leme, właściciela sąsiedniej kamienicy. W 1821 roku zamknął je bramą, ale rada miejska unieważniła ten nakaz, ponieważ zaułek był służebnością publiczną. Zbudowany przez niego mur rozebrano w 1826 roku, a przejście otwarto ponownie jako Beco do Colégio. W 1849 roku markiza de Santos uzyskała zgodę na odbudowę muru i bramy.

Przejście funkcjonuje obecnie jako przestrzeń wystawowa pod zarządem Casa da Imagem, prezentując instalacje stworzone specjalnie dla tego miejsca.

Przejście to schody z granitowymi stopniami i płaskimi spocznikami wyłożonymi kamieniem portugalskim, więc trasa między ulicami Roberto Simonsen i Bittencourt Rodrigues jest nierówna i pochyła. Oba końce znaczą bramy z trójkątnym frontonem; brama od Roberto Simonsen ma płaskorzeźbiony herb Brazylii. Dwie gabloty archeologiczne pokazują resztki dawnych nawierzchni.

Uliczka nosi imię dziewiętnastowiecznego brigadiera, który kiedyś próbował trzymać publiczność na zewnątrz. Dziś pozostaje otwarta jako przestrzeń przyciągająca artystów i odwiedzających.